Arme Teun

Donderdagochtend heb ik heerlijk uitgeslapen. Teun was die nacht maar een keer wakker geworden en sliep zomaar door tot acht uur! Normaal maakt hij ons rond een uur of zes wakker, dus dit was een behoorlijk cadeau.

Helaas bleek het een vervelende reden te hebben. De pap die Teun elke ochtend als ontbijt nuttigt, verliet binnen een paar minuten Teuns lijf weer via de ingang.

Teun was daar net zo verbaasd over als ik. De keren die volgden waren eerder frustrerend dan verrassend. Die Donderdag hebben we samen zes verkleedsessies gedaan en is Teun drie of vier keer in bad geweest om wat etensresten uit zijn haar te verwijderen. Toch fijn dat we volgende week een droger krijgen, want drie wassen op een dag werk je zonder droger niet zo heel snel weg.

En ik maar denken dat het bij die ene dag zou blijven. Vrijdagochtend gaf ik Teun vol goede hoop zijn pap om zeven uur. Vijf minuten later bleek dat zijn maag er toch nog niet aan toe was. Vervelend, want hij hield gewoon al meer dan 24 uur niets binnen. Ook slappe thee werd gewoon weer aan de nabije omgeving teruggegeven. Omdat ik bang was voor uitdroging, heb ik het consultatiebureau gebeld. Die raadden me aan om ORS (orisel) te kopen bij de apotheek. Daar zitten suikers en zouten in zodat het lichaam toch nog een klein beetje op krachten blijft.

Dat heb ik op die vrijdag nog niet gedaan. Optimistische ikke. Toen vanochtend de pap weer niet in Teun bleef, ben ik toch naar de apotheek gegaan. Een goede beslissing, want naast veelvuldig spugen, geeft baby Teun vandaag ook gal op. Hij wil er alleen na al dat harde werk geen afstand van doen en slikt het kwaadaardige spul dus weer in, met alle vervelende gevolgen van dien.

Ook blijken er toch wat voedingsoverblijfselen zijn darmen te bereiken. Die overblijfselen gebruiken de darmen waarschijnlijk als achtbaan. Ze gaan er met zo’n vaart doorheen dat ze Teuns lichaam als waterige substantie verlaten. Ook nog diarree dus. Twee keer zo snel uitdrogen. Fijn dat Teun er geen koorts bij heeft.

Wat een sielie. Amper 15 maanden oud begrijpt hij natuurlijk helemaal niet wat er aan de hand is. Hij is erg zwakjes en koud en wil het liefst als een aapje tegen me aan blijven hangen. Om het uur geef ik hem wat ORS-mix te drinken. Helaas komt het er nog steeds net zo snel weer uit. Ik hoop dat het morgen beter gaat. Zo niet, dan misschien toch maar even langs de huisartsenpost.