Gisteren ontving ik een sms’je van Gerard. Sues vliezen waren gebroken en er is dus een neefje Jack op komst. Sue had nog geen weeën en moest in het ziekenhuis blijven ter observatie. Mochten de weeën gedurende de nacht niet op gang komen, dan zou ze vandaag worden ingeleid. Helemaal aan de andere kant van de wereld. Dan is Australië plotseling weer heel ver hier vandaan.
Spannend Spannend Spannend!!!
0200
Vannacht kreeg ik weer een berichtje om een uur of twee. In Perth was het al negen uur in de ochtend, dus dat is best een christelijk tijdstip. Sue had wel een paar weeën gehad, maar niets dat resulteerde in een daadwerkelijke bevalling. Nog even afwachten dus … En daar ben ik toch goed in … 
0700
Vanochtend weer een berichtje. Een berichtje met een foto deze keer. Vast een foto van Jack en Sue! Eindelijk is het dan zo ver. Met trillende handen typ ik de instructies uit het sms’je in op een of andere Australische Vodafonesite … Eigen telefoonnummer, code uit de sms … Heel langzaam wordt de foto zichtbaar …
Het is een foto van mijn broertje. Het onderschrift vermeldt dat het de laatste foto is van Gerard voordat hij vader wordt …
1115
Niks geen Jack, niks geen neefje. En nu is het al kwart over elf. Daar is het dus al kwart over acht. En het ergste van alles … Niks geen nieuws. Ik heb geen idee hoe het gaat. Geen bericht = goed bericht. Daar houd ik me dan maar aan vast. Ik ben geen fan van Queen, maar ‘I’m going slightly mad’ zou nu prima op zijn plaats zijn.
Ik ververs mijn mail nog wel een paar keer 
Dan ben ik weer een halve minuut verder.
En…? Heb je de status van tante inmiddels bereikt?
Nee. Na veel te lang wachten en de overweging dan maar aan mijn teennagels te beginnen toch maar een sms gestuurd … Het is rustig gebleven weetechnisch gezien en ‘ze’ proberen Jack nu op zijn plek te houden tot het weekend. Dan is zijn zuigreflex volgens de statistieken volledig ontwikkeld en dat is fijn. Dusss … het duimendraaien duurt voort.
Wel erg spannend allemaal! Sterkte, het weekend is nabij…